اسلامى بويژه درس خارج فقه و اصول پرداخت بنا به نوشته فرزندش در اوايل تدريس فقه و اصول تعداد شاگردانش به 800 نفر مىرسيد . اكثر فضلا و مجتهدين عصر و علماى صاحب‌نام در پاى منبرش حاضر مىشدند تا خوشه‌چين خرمن دانش بيكران اين فقيه فرزانه باشند . شهرت علمى و فقهى آيت‌اله فاضل چنان بالا رفته و فراگير شده بود كه هر انديشمند دانش پژوهشى به محض ورود به شهر نجف اشرف سراغ محفل درس آن يگانه دوران را گرفته و با حضور در آن محفل نورانى روح تشنه خود را از سرچشمه زلال فقه جعفرى سيراب مىنمود . مرجعيت به تدريج بر مرتبه و مقام علمى و اجتماعى آيت‌اله شربيانى افزوده مىگشت ايشان ديگر به صورت ملجاء و مرجع تمام انديشمندان زمانه ، به خصوص بزرگان حوزه نجف درآمده بود تا اين كه در سال 1300 ه - . ق ، مرجعيت ايشان بر صاحبان انديشه و اهل فن آشكار گشت ، بدون شك ، آيت‌اله شربيانى به قله رفيع مرجعيت صعود كرده بود . بنابراين از سال 1300 ه - . ق ، تا سال 1322 ه - . ق ، ( سال رحلت ) ايشان به مدت 22 سال مرجع اعلم منحصر به فرد زمان خود بود . در اين مدت نسبتاً طولانى آيت‌اله شربيانى لحظه‌اى از حل و فصل امور مسلمين غافل نبود و پيوسته در تمام مراحل حامى راستين و پشتيبان فداكار مومنين به ويژه شيعيان و دوستداران ولايت ائمه هدى ( ع ) به شمار مىرفت . شهرت جهانى آيت‌اله فاضل شربيانى به مناسبت مراتب علمى و موقعيت اجتماعى نه تنها در بين مسلمين جهان مقام والايى داشت بلكه مورد احترام و اعتماد دولت‌هاى زمان خود نيز بود . نقل شده در نتيجه نفوذ كلام و قدرت سياسى و محبوبيت جهانى آيت‌اله شربيانى ، سلطان عثمانى از او درخواست كرده بود كه روزانه چهل كلمه تلگرافى مستقيماً با خود سلطان عثمانى در مورد مسائل جهان اسلام و امور مسلمين مكالمه نمايد و در مواقع لزوم